Rozważmy działkę o powierzchni 700 m² w Sydney, położoną na obszarze zlewni o parametrze 300 m³/ha. Wymagana retencja czasowa wynosi 21 m³, czyli 89 modułów StormTank H500 o pojemności retencyjnej 0,2375 m³ każdy. Teraz obliczmy koszt na podstawie wyszczególnionych pozycji.
Koszt wykopu od razu dominuje. Pole skrzynek o pojemności 21 m³ prawdopodobnie wymaga wykopu o objętości 30 m³ (podsypka, luz po bokach, owinięcie geowłókniną). Przy stawce A$70–200 za metr sześcienny w całym NSW ta jedna pozycja kosztowa wynosi od A$2 100 do A$6 000, zanim w ogóle wyceniono skrzynki. To właśnie ta pozycja najbardziej drastycznie rośnie po napotkaniu skały. Podsypka i kruszywo otaczające wymagają większej ilości materiału (np. niebieskie kruszywo 20mm, A$81–139/t w Sydney). Owinięcie geowłókniną ma w porównaniu z tym niewielkie znaczenie; raport z badania wytrzymałości na rozciąganie metodą grab TRI ASTM D4632 służy jako dowód przeprowadzenia badania, a nie jako potwierdzenie zgodności z wymaganiami Australii i Nowej Zelandii.
Następna jest studzienka regulacji odpływu. Jeden z australijskich nabywców powiedział: „$8k za studzienkę i rury plus koszt 2 zbiorników 2000ltr” — przy czym sama studzienka i rury kosztowały więcej niż zbiorniki. Pojedyncza płyta z otworem dławiącym, jedyne urządzenie umożliwiające całemu systemowi spełnienie wymogu prawnego, jest bardzo tania, a mimo to znajduje się w najdroższym komponencie.
Dla porównania, właściciel budujący samodzielnie w Baulkham Hills zapłacił niedawno A$1 673 za metr sześcienny betonowego zbiornika pod podjazdem. Sam beton nie jest aż tak drogi — koszt generują wynajem dźwigu, betonowa płyta podkładowa, czas wiązania oraz objętość wykopu potrzebnego pod sztywną skrzynię. Pole skrzynek dostarczanych w stanie płaskim eliminuje cztery z pięciu czynników kosztowych. Pozostaje tylko wykop, dlatego podajemy zakres jego kosztu.
Dlatego właśnie nasze pięcioletnie rozważania dotyczące kosztów są modelem, a nie procentową kalkulacją. Nie dysponujemy audytowanym australijskim badaniem kosztów OSD w całym cyklu życia i nie zamierzamy takiego badania tworzyć. Możemy natomiast stwierdzić, że koszty powtarzalne systemu OSD — czyszczenie osadnika, kontrola kryzy i dostęp do przestrzeni zamkniętej — dotyczą systemu, a nie materiału, i są praktycznie identyczne niezależnie od tego, czy wolną przestrzeń tworzy beton, czy polipropylen.