Natężenie odpływu z terenu niezabudowanego (QBAR): jak wpływa na wielkość zbiornika retencyjnego z kontrolowanym odpływem

Natężenie odpływu z terenu niezabudowanego określa, jak szybko woda odpływa z terenu przed zabudową. Jego znajomość pomaga oszacować przepływ przed rozpoczęciem inwestycji. QBAR pomaga ustalić dopuszczalny odpływ na potrzeby projektu zbiornika retencyjnego z kontrolowanym odpływem. Zbiornik przejmuje różnicę między spływem a odpływem. Ograniczenie dopuszczalnego odpływu zwykle wymaga większej pojemności retencyjnej, a sam QBAR nie określa pojemności zbiornika.

Ma to znaczenie dla inwestora analizującego oferty. Dwóch dostawców może zaproponować taką samą pojemność nominalną. Mogą się jednak różnić poziomami wylotu lub dostępną wysokością piętrzenia wody. Należy uwzględnić przyjęte przez projektanta odwodnienia założenia dotyczące dopuszczalnego odpływu. Następnie trzeba ocenić dostępną pojemność retencyjną. Należy też wziąć pod uwagę zakres prac, montaż i pozostałe koszty. Przykłady dotyczą Anglii, gdzie nadal trzeba sprawdzić lokalną akceptację i warunki przyłączenia.

Co określa natężenie odpływu z terenu niezabudowanego?

Spływ z terenu niezabudowanego określa odpływ z danego obszaru przed zabudową dla określonej częstotliwości opadów. Wyniki dla całego terenu podaje się jako przepływ. Wartość jednostkową wyraża się jako przepływ na hektar. Wartości te nie oznaczają pojemności retencyjnej. Obliczenie pojemności retencyjnej musi uwzględniać zmienność spływu podczas opadu.

W warunkach naturalnych opad rozdziela się na rozsączanie, parowanie i spływ powierzchniowy. Dachy i nawierzchnie utwardzone zmieniają ten przebieg. Zbiornik retencyjny z kontrolowanym odpływem wód opadowych czasowo magazynuje część powstałego spływu, a wylot odprowadza wodę zgodnie z uzgodnionymi warunkami. Retencja opóźnia odpływ, ale nie musi usuwać tej wody z zlewni.

Warto sprawdzić jednostki podane w raporcie. Posłużmy się przykładem, aby je zilustrować. Przy założeniu odpływu jednostkowego 2 L/s/ha z obszaru 0.8 ha przepływ wynosi 1,6 L/s. Ten przykład nie wyznacza dopuszczalnego odpływu dla inwestycji w Anglii. Raport musi podawać powierzchnię obszaru, zastosowaną metodę i zdarzenie, którego dotyczy wynik.

Częsty błąd: Częstym błędem jest przesłanie potencjalnym dostawcom wartości QBAR wynoszącej 2 bez podania jednostki lub powierzchni. Ceny oparte na 2 L/s dla całego terenu mogą znacznie różnić się od cen opartych na 2 L/s/ha. Niejednoznaczności należy wyjaśnić przed wyborem modułów, aby uniknąć niespodzianek na etapie wyceny układu.

Aby podać 2 L/s/ha jako odpływ z całego terenu, trzeba uwzględnić powierzchnię zlewni. Dla przykładowego obszaru 0.8 ha przepływ wyniesie 1,6 L/s. Wycena zbiorników wymaga oddzielnego podania obliczonej przez model pojemności retencyjnej, rzędnych wylotów i poziomów wody.

QBAR a QMED: wybór metody obliczania spływu z terenu niezabudowanego

QBAR to średnia rocznych przepływów maksymalnych, a QMED to mediana rocznych przepływów maksymalnych. Obie wartości przedstawiają różne miary statystyczne wezbrań w zlewni. Zgodnie z normą krajową obowiązującą w Anglii można zastosować wartość QBAR lub QMED jako wartość zastępczą do określenia przepływu dla terenu niezabudowanego przy prawdopodobieństwie przekroczenia 50% w skali roku; należy jednak sprawdzić, czy metoda zostanie zaakceptowana dla danego projektu.

Wytyczne UKSuDS dotyczące szacowania spływu z terenu niezabudowanego omawiają metody IH124 i Flood Estimation Handbook oraz ich ograniczenia dla małych terenów. Równania opracowano na podstawie danych o zlewniach. Zastosowanie ich do inwestycji daje wartość szacunkową na potrzeby planowania, a nie pomiar rzeczywistego przepływu maksymalnego z terenu.

Przed zakupem danych lub przeniesieniem starszych obliczeń do szczegółowego projektu należy uzgodnić metodę i wymagania lokalnego organu ds. powodzi (LLFA) z organem zatwierdzającym. Na przykład lokalne wytyczne dotyczące odwodnienia Arun wymagają statystycznej metody FEH i ograniczają akceptację IH124 do określonych sytuacji planistycznych przed 19 June 2025. To przykład lokalny, a nie reguła obowiązująca każdy organ w Wielkiej Brytanii.

Sprawdzenie metody: w arkuszu obliczeniowym należy podać wersję oprogramowania, metodę, zestaw(y) danych, charakterystyki gruntu i jednostki powierzchni. Opady FEH22 i statystyczna metoda FEH 2025 to różne dane wejściowe do szerszej oceny. Połączenie różnych wersji tych danych może zmienić wynik szacunków, nawet jeśli granica terenu pozostaje taka sama. Przy ocenie oferty ryzyko przeprojektowania pojawia się, gdy przyjęta metoda statystyczna nie została zaakceptowana. Kryteria akceptacji należy udokumentować, ponieważ zmiana wartości spływu z terenu niezabudowanego może wpłynąć na model hydrauliczny i spowodować, że wyceniony układ zostanie uznany za nieprawidłowy.

Ustal dopuszczalny odpływ przed doborem pojemności retencyjnej

Dopuszczalny odpływ wyznacza ograniczenia dotyczące wylotu w modelach hydraulicznych i zależy od konkretnego projektu. Normy krajowe obowiązujące w Anglii porównują przepływy z terenu niezabudowanego z odpływem jednostkowym 3 L/s/ha, stosując różne warunki dla zdarzeń o prawdopodobieństwie przekroczenia 50% i 1% w skali roku. W porównaniu stosuje się różne warunki dla zdarzeń o prawdopodobieństwie przekroczenia 50% i 1% w skali roku. Na dopuszczalny odpływ wpływają również wymagania lokalne i warunki przyłączenia do odbiornika wód opadowych.

Zgodnie z normami krajowymi 3.18–3.20 porównania przebiegają następująco:

• Dla zdarzenia o prawdopodobieństwie przekroczenia 50% w skali roku należy porównać równoważny przepływ z terenu niezabudowanego z wartością 3 L/s/ha i przyjąć większą z nich jako krajowy limit przepływu szczytowego.
• Dla zdarzenia o prawdopodobieństwie przekroczenia 1% należy najpierw porównać objętość spływu odprowadzaną z inwestycji do wód opadowych lub kanalizacji z objętością spływu z terenu niezabudowanego dla opadu o prawdopodobieństwie przekroczenia 1% trwającego sześć godzin.
• Jeśli odprowadzana objętość jest większa, krajowy limit przepływu szczytowego wynosi większą z wartości: przepływ z terenu niezabudowanego dla zdarzenia 50% lub 3 L/s/ha. Jeśli objętość nie jest większa, limit wynosi większą z wartości: przepływ z terenu niezabudowanego dla zdarzenia 1% lub 3 L/s/ha.

Należy porównywać obie wartości w przeliczeniu na równoważną powierzchnię. Przy porównywaniu odprowadzanych objętości należy uwzględnić uzasadnione ograniczenie wynikające z przechwytywania i rozsączania. Zgodnie z normą 3.27 wartość zastępcza QBAR/QMED może posłużyć do określenia wartości odniesienia dla zdarzenia 50%; nie zwalnia to jednak z przeprowadzenia testu objętościowego. Pierwszeństwo mają bardziej restrykcyjne ograniczenia poparte lokalnymi wymaganiami, zgodnie z normą 3.10.

Wyobraźmy sobie, że inwestor otrzymał wycenę zbiornika, zanim ustalono parametry wylotu. Na jednym rysunku regulator przepływu opisano jako „5 L/s”, a na rysunku odwodnienia widnieje „2 L/s”. Zbiornik może nie zapewnić wymaganej pojemności retencyjnej przy danym poziomie wody. Samo zmniejszenie przepływu na wylocie do 2 L/s nie rozwiąże problemu, ponieważ wpłynie również na ilość wody retencjonowanej podczas opadu i na czas opróżniania zbiornika po opadzie. Należy poprosić projektanta o ponowne wykonanie modelu. Wszystkim oferentom należy przekazać zaktualizowane dane o pojemności retencyjnej i poziomach. Porównanie ofert będzie miarodajne tylko wtedy, gdy wszyscy oferenci wycenią tę samą, zaktualizowaną pojemność retencyjną i te same poziomy. Podane tu dwie wartości wylotu ilustrują różnice. Żadna z nich nie jest domyślną wartością projektową.

Wartość 3 L/s/ha nie oznacza bezwarunkowego pozwolenia na odprowadzanie 3 L/s z każdej działki. Dla założonej powierzchni 0.8 ha odpowiada ona wartości 2,4 L/s przed zastosowaniem właściwego porównania i warunków projektowych. Tę analizę porównawczą należy przeprowadzić oddzielnie od zatwierdzenia odpływu.

Określ powierzchnię terenu i parametry opadu miarodajnego

Obliczenie odpływu musi uwzględniać powierzchnię zlewni, opad projektowy i rzędne odbiornika; wcześniejszy przykład 2,4 L/s nie określa dopuszczalnego odpływu.

W projekcie należy uwzględnić cały teren, z którego może następować spływ, w tym powierzchnie przepuszczalne podczas zdarzeń ekstremalnych. Trzeba także wziąć pod uwagę ograniczenia dotyczące rzędnych odbiornika. Przy doborze opadów projektowych uwzględnia się odpowiednie rezerwy klimatyczne. Wartość odniesienia dla terenu niezabudowanego oblicza się bez tej korekty klimatycznej. Szacunki obejmujące wyłącznie dachy mogą zaniżać spływ z nasyconych wodą terenów zielonych lub innych podłączonych powierzchni. Granice zlewni należy wskazać w pomiarach i planie odwodnienia. W zależności od dostępnych danych rozsączanie może ograniczyć objętość wody wymagającej odprowadzenia; nasz poradnik o rozsączaniu i retencji z kontrolowanym odpływem omawia czasową retencję i odprowadzanie wody do gruntu.

„Dla różnych elementów retencyjnych zastosowanych w ramach inwestycji mogą mieć zastosowanie różne miarodajne czasy trwania opadu”.

Objaśnienie metody obliczania retencji UKSuDS omawia modelowanie odpływu i analizę różnych czasów trwania opadu. Dłuższe opady mogą decydować o wymaganej pojemności retencyjnej, a krótkie opady o dużej intensywności — o przepływie w przewodach, dlatego miarodajny czas trwania opadu może być różny. Należy również modelować spiętrzenie w odbiorniku: jego wpływ na odpływ trzeba uwzględnić przy modelowaniu retencjonowanej wody. Przeciążony przewód odbiorczy może ograniczyć odpływ podczas opadu, gdy zbiornik retencjonuje wodę.

Norma 2 obowiązująca w Anglii dotyczy zatrzymania pierwszych 5 mm opadu podczas większości zdarzeń przez wykorzystanie wody, rozsączanie lub utratę do gruntu i atmosfery. System musi umożliwiać zatrzymanie pierwszych 5 mm wody podczas większości zdarzeń, a także uwzględniać jakość wody, bioróżnorodność i walory użytkowe.

W systemie funkcje przechwytywania i retencji czasowej każdego elementu projektu należy rozpatrywać oddzielnie. Spełnienia celu pierwszych 5 mm nie można wywnioskować z samego dużego, szczelnego zbiornika, a założenie opadu miarodajnego trwającego 2 godziny nie pozwala ustalić krytycznego zdarzenia retencyjnego. Przed wyciągnięciem wniosków i założeniem, że dany element projektu może pełnić funkcję rozwiązania retencyjnego, należy zawsze szczegółowo przeanalizować cały system odwodnienia.

Przykład obliczeniowy: limity odpływu i pojemność retencyjna

Największą skumulowaną różnicę między dopływem a odpływem podczas modelowanego zdarzenia, z uwzględnieniem innych uzasadnionych strat, określa się jako wymaganą pojemność retencyjną. Wartość ta oznacza retencjonowaną wodę, a nie straty na wylocie. Przykład ze stałym odpływem pokazuje, że procentowe ograniczenie przepływu na wylocie nie zawsze powoduje taki sam procentowy wzrost wielkości zbiornika. Rzeczywisty projekt wymaga uwzględnienia zmiennego dopływu i odpływu oraz hydraulicznej charakterystyki wylotu.

Na razie załóżmy, że zbiornik jest pusty. Przyjmijmy dopływ 20 litrów na sekundę przez 2 godziny, czyli 7 200 sekund. Na razie pomińmy również rozsączanie. W tym przykładzie wylot od początku opadu zapewnia pełny przepływ podany dla danego układu. Objętość dopływającej wody wynosi 20 × 7 200 ÷ 1 000 = 144 m³. Przy 5 L/s wylot odprowadza w tym czasie 36 m³, pozostawiając maksymalnie 108 m³. Przy 2 L/s odprowadza 14,4 m³, pozostawiając 129,6 m³. Zmniejszenie przepływu na wylocie o 60% zwiększa wymaganą pojemność retencyjną o 21,6 m³, czyli w tym przykładzie o 20%. Przyjęcia te nie oznaczają, że dla innego terenu wzrost zawsze wyniesie 20%.

Tabela wpływu odpływu na powierzchnię zbiornika

Każdy wiersz tabeli zakłada stały dopływ i czas trwania opadu. Powierzchnia zbiornika zakłada ponadto udział wolnej przestrzeni 0.95 i czynną wysokość wody 1 m. Wartości zaokrąglono po wykonaniu obliczeń.

Rzeczywisty wylot zazwyczaj zależy od wysokości naporu wody. Wylot o przepływie znamionowym 5 L/s przy projektowej wysokości naporu może odprowadzać mniejszy przepływ, gdy napór jest niższy. Wzór zakładający stały odpływ może zaniżyć wymaganą pojemność retencyjną. W tym przypadku nie zapewnia konserwatywnej wartości granicznej. Przed każdym kolejnym opadem należy sprawdzić ilość wody pozostałej w zbiorniku i jego opróżnianie. Należy również uwzględnić maksymalną objętość retencjonowaną podczas pojedynczego zdarzenia. Zob. norma krajowa 3.22, dotycząca oceny ryzyka zatorów i jego ograniczania, wraz z odpowiednim zabezpieczeniem otworów mniejszych niż 50 mm.

W idealnym przykładzie przy dopływie 20 L/s przez 2 godziny wymagana pojemność wzrasta ze 108 m³ do 129,6 m³, gdy odpływ zmniejsza się z 5 L/s do 2 L/s. Wzrost o 20% pokazuje wrażliwość wyniku. Wzrost o 20% pokazuje wrażliwość wyniku, natomiast zatwierdzona pojemność zbiornika musi wynikać z modelu hydraulicznego danego projektu.

Przelicz użyteczną pojemność retencyjną na powierzchnię zbiornika

Użyteczna pojemność retencyjna, efektywny udział wolnej przestrzeni i czynna wysokość wody określają powierzchnię zbiornika. Aby obliczyć powierzchnię równomiernego zbiornika prostokątnego, należy podzielić użyteczną objętość wody przez udział wolnej przestrzeni i czynną wysokość wody. W przypadku zbiorników retencyjnych z kontrolowanym odpływem trzeba określić położenie wylotu i maksymalny poziom wody, ponieważ sama nominalna pojemność zbiornika nie wystarczy do ustalenia jego układu.

Dla skrzynkowego zbiornika retencyjnego z kontrolowanym odpływem, przy orientacyjnej wymaganej pojemności 129,6 m³, udziale wolnej przestrzeni 0.95 i czynnej wysokości 1 m powierzchnia wynosi 129.6 ÷ (0,95 × 1) = 136,4 m² przed zaokrągleniem do modułów. Przy czynnej wysokości 0,8 m wymagana powierzchnia wynosi 170,5 m². Obliczenia te dotyczą geometrii i nie uwzględniają ograniczeń wykopu ani zatwierdzenia konstrukcyjnego.

Wyobraźmy sobie ekipę na budowie, która musi utrzymać stałą rzędną wykończonej nawierzchni. Mniejsza powierzchnia modułów nie musi oznaczać mniejszego wykopu. Jeśli jednak wylot nie jest położony wystarczająco nisko, część przestrzeni przeznaczonej do retencjonowania wody może być niedostępna podczas opadu projektowego. Projektant musi ustalić, czy mniejsza pojemność retencyjna wody będzie dostępna podczas opadu projektowego. Porównując moduły, projektant i wykonawca powinni uwzględnić przestrzeń roboczą, podsypkę, przykrycie i miejsce na przyłącza. Przestrzeni tych nie należy wliczać do użytecznej pojemności retencyjnej. Nie oznacza to, że mniejszy moduł można bez problemu zamontować w dostępnej lokalizacji.

Na potrzeby dalszego projektowania i budowy zbiornika należy podać przewidywane poziomy napełniania i opróżniania oraz opisać warunki obciążeń hydraulicznych i konstrukcyjnych podczas montażu zbiornika retencyjnego z kontrolowanym odpływem. W ofertach należy określić i wskazać objętości martwe oraz drogi dostępu, a także opisać ich wpływ na użyteczną pojemność retencyjną. Nie należy porównywać cen na podstawie pojemności nominalnej bez uwzględnienia tych odliczeń.

Przy udziale wolnej przestrzeni 0.95 zmniejszenie czynnej wysokości wody z 1 m do 0,8 m zwiększa przewidywaną powierzchnię zbiornika ze 136,4 m² do 170,5 m² dla 129,6 m³ wody. W tym orientacyjnym projekcie powierzchnia zbiornika zwiększa się o 25%; przed uwzględnieniem tej zmiany trzeba sprawdzić, ile miejsca pozostanie na podsypkę, przykrycie, prace budowlane i przestrzeń roboczą.

Przekazanie projektu od inżyniera dostawcy

Przekazanie projektu od inżyniera dostawcy określa zatwierdzone parametry hydrauliczne zbiornika. Należy wskazać osobę odpowiedzialną i wersję każdego dokumentu wejściowego oraz określić, jakie zmiany wymagałyby ponownych obliczeń projektanta. Osoby odpowiedzialne za zakupy, budowę i eksploatację mogą odpowiednio sprawdzić wyłączenia z wyceny, montaż i dostęp. Przed złożeniem zamówienia należy sprawdzić lokalizację dostępu do produktu i elementów sterujących.

Ta tabela pomoże sklasyfikować zmiany. Kolumna odpowiedzialności przedstawia proponowany podział zadań w projekcie do omówienia na następnym spotkaniu i potwierdzenia w umowie; nie oznacza, że dostawca automatycznie ponosi odpowiedzialność za projekt. Pozostałe powiązane dokumenty do złożenia wniosku opisano w przewodniku po dokumentach uzupełniających design-suds.

Kwestie przyłącza do odbiornika wód opadowych, obliczenia planistyczne i prawa do gruntu należy rozpatrywać osobno. Na przykład wytyczne Leeds dotyczące punktów odprowadzania wód wymagają pisemnej zgody w przypadku przewodów poza terenem inwestycji i prywatnych systemów odbiorczych. Należy potwierdzić wymagania obowiązujące w danej lokalizacji.

Kiedy nie należy jeszcze zamawiać zbiornika

Wstrzymaj zamówienie produktu, jeśli wartość odpływu jest nadal wstępna, wyceniona pojemność obejmuje niedostępną retencję lub nie uwzględniono poziomu odbiornika wód opadowych. Porównanie kosztów zbiornika retencyjnego z kontrolowanym odpływem powinno opierać się na tych samych założeniach projektowych. Zakup dodatkowych modułów nie rozwiąże problemu niedostępnego regulatora ani niezatwierdzonego przyłącza.

Załóżmy, że otrzymano dwie oferty, każda na 130 m³. W pierwszej pojemność określono między poziomami roboczymi i uwzględniono komorę regulatora. W drugiej przyjęto nominalną pojemność modułów i nie uwzględniono regulatora. Analiza finansowa może koncentrować się na niższej cenie podanej w ofercie. Wykonawca musi jednak uwzględnić brakującą komorę, a być może także większy wykop. Należy poprosić obu dostawców o wycenę tej samej pojemności, tych samych poziomów roboczych i tego samego zakresu usług. Jeśli projektant zmieni te parametry, tę samą zmianę i rewizję dokumentacji należy przekazać obu dostawcom oraz klientowi.

Po uzyskaniu od projektanta odpowiedzi na pytania dotyczące hydrauliki i konstrukcji należy poprosić o szczegółowy układ produktów zgodny z tymi informacjami oraz wyjaśnić w ofertach zakres usług i wyłączenia każdego dostawcy. Jeśli nie ma wymaganych danych, można przedstawić oferty warunkowe, które pomogą przygotować wstępny budżet. Nie należy jednak traktować ich jako zgody na realizację prac.

Co zmieniło się w 2025 r. w szacowaniu odpływu z terenu niezabudowanego?

W 2025 r. wprowadzono kilka istotnych zmian. Dlatego w niektórych ocenach warto kontrolować wersje. Trzy odrębne zmiany z 2025 r. sprawiają, że kontrola wersji jest ważna: Anglia opublikowała nowe krajowe standardy SuDS, UKSuDS zaktualizował narzędzia szacunkowe, a metoda statystyczna FEH uległa zmianie. FEH zaktualizował również swoje metody statystyczne. Starsze szacunki QBAR mogą nadal stanowić podstawę decyzji planistycznej, ale należy dopilnować, aby zastosowane metody i zakres były zgodne z wymaganiami właściwego organu.

Pierwsza data publikacji wydania z 2025 r. w rządowym rejestrze publikacji standardów niewiążących prawnie to 19 czerwca 2025 r. Najnowsze zmiany (30 lipca) powiązano z poprzednią wersją standardów. Nie jest to nowy zestaw standardów. Określają one wymagania obowiązujące w Anglii w ramach szerszych procedur planistycznych i zatwierdzających.

UKSuDS opisuje zmiany wprowadzone w marcu 2025 r. w narzędziu do szacowania retencji, w tym jawne modelowanie odpływu z terenów trawiastych i modelowanie odpływu w czasie. Osobno, aktualizacja FEH opublikowana przez UK Centre for Ecology & Hydrology dotyczy metody statystycznej z 2025 r., w tym QMED i powiązanych korekt. Sama nazwa oprogramowania nie wyjaśnia, jakie warianty wybrano.

Zakup na podstawie nieaktualnych danych wiąże się z ryzykiem dla budżetu, ponieważ dostawcy mogą naliczyć opłatę na podstawie niewłaściwej pojemności użytkowej. Należy zachować arkusz rewizji wraz z raportem obliczeniowym, zaakceptowaną wartością odpływu, danymi opadowymi, opisem gruntu na terenie inwestycji oraz odpowiedzią właściwego organu. Lokalne materiały, takie jak Essex Design Guide, pomagają osadzić projekt w kontekście, ale ich datę i zastosowanie należy sprawdzić w odniesieniu do wytycznych krajowych. Zmiana metody obliczeń jest uzasadnionym powodem do weryfikacji. Nie każda zmiana obliczeń wymaga zwiększenia pojemności retencyjnej.

Jeśli wcześniejsza oferta zakładała 108 m³, a zatwierdzony model wymaga teraz 129,6 m³, przed zamówieniem dodatkowych 21,6 m³ należy wskazać zmienione dane wejściowe. Które zmienione dane uzasadniają dodanie 21,6 m³? Wzrost opadów lub zmiana ograniczeń na wylocie mogą uzasadniać zwiększenie pojemności użytkowej. Zmiana czynnej głębokości może również wpłynąć na układ; sama różnica liczbowa nie wskazuje, który element wymaga przeprojektowania.

Prześlij do Storm Manage podstawę przyjętej przez projektanta wartości odpływu, wymaganą pojemność retencyjną, poziomy robocze i ograniczenia montażowe zbiornika za pośrednictwem naszego formularza. Zatwierdzenie hydrauliczne i zakres odpowiedzialności projektanta muszą być jasno określone.

Najczęściej zadawane pytania

Źródła i materiały

• Defra: krajowe standardy zrównoważonych systemów odwadniania, standardy 2, 3 i 7
• Defra: data publikacji, zakres i historia aktualizacji
• UKSuDS: szacowanie odpływu z terenu niezabudowanego
• UKSuDS: pytania dotyczące metod i szacowania pojemności retencyjnej
• UKCEH: Flood Estimation Handbook i aktualizacja statystyczna z 2025 r.
• Arun District Council: lokalne wytyczne projektowe dotyczące opadów ekstremalnych
• Leeds City Council: lokalne standardy kontroli zagospodarowania terenów zagrożonych powodzią